Άρθρα


Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν  ενα μεγάλο σοκ…

Ο λαός αποφάσισε να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στη Ν.Δ. και τιμώρησε το ΠΑΣΟΚ για όσα είχε υποσχεθεί ότι θα κάνει και δεν έκανε τα 3 1/2 χρόνια της αντιπολίτευσης.Και όμως δεν είναι ανεξήγητο,το καμπανάκι μάλιστα είχε χτυπήσει εδώ και δύο χρόνια.Κάποιοι το άκουσαν, ο Γιώργος Παπανδρέου δυστυχώς δεν το άκουσε.Και για του λόγου το αληθές παραπέμπω σε ένα κείμενο  που έγραψα το Νοέμβριο του 2005 και έχει δημοσιευθεί στο βιβλίο μου “Αιρετικά¨.

Τα βαρίδια του ΠΑΣΟΚ

12.11.2005 

Η δημοσκόπηση της Metron Analysis έχει καλά και κακά νέα για το ΠΑΣΟΚ.

Τα καλά νέα για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ότι η Νέα Δημοκρατία μετά από είκοσι μήνες στην εξουσία βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση.  Για πρώτη φορά η διαφορά ανάμεσα στα δύο κόμματα είναι μια ανάσα, στα όρια του στατιστικού λάθους.  Μόλις 0,6 %.

Τα κακά νέα είναι ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει κερδίσει παρά ελάχιστα από τη φθορά του κυβερνώντος κόμματος.  ΄Οταν το Φεβρουάριο του 2005 η ψαλίδα ήταν τέσσερις μονάδες, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε 33,9 %.  Τώρα που μειώθηκε θεαματικά το ΠΑΣΟΚ ανεβαίνει μόλις κατά 0,7 %, φτάνει δηλαδή στο 34,6 %.

Η εικόνα αυτή καταγράφεται και στις άλλες έρυνες ανεξαρτήτως της διαφοράς που αποτυπώνουν ανάμεσα στα δύο κόμματα. Πέφτει η Νέα Δημοκρατία, δεν κερδίζει το ΠΑΣΟΚ .  Παράδοξο; Μάλλον όχι.

Ο Γιώργος  Παπανδρέου ξεκίνησε τη θητεία του ως αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ακούγοντας σε όλες τις συγκεντρώσεις το σύνθημα “Γιώργο, προχώρα, άλλαξε τα όλα”. Τότε, σε επίπεδο συμβολισμού, ο ήλιος του ΠΑΣΟΚ ξέφυγε από το δωρικό του στιλ έγινε πιο παιχνιδιάρικος και πολύχρωμος. Τώρα, το σύνθημα δεν ακούγεται στις συγκεντρώσεις -έχει επανέλθει το ρετρό “κάτω η χούντα του Καραμανλή”.

Κουράστηκε ο κόσμος να το φωνάζει, ή συμβαίνει κάτι άλλο; Μάλλον το δεύτερο.  Οι πολίτες που θέλουν το καινούργιο, που θέλουν την ανανέωση, σε μεγάλο βαθμό αποτραβήχτηκαν, “μούδιασαν”. Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν ικανοποιητική συσπείρωση, όχι όμως διεύρυνση που είναι αυτή τελικά που θα κάνει τη διαφορά.  Και σε επίπεδο συμβολισμών, ο ήλιος ξαναέγινε αυστηρός…

΄Οχι ότι δεν έγιναν και δεν γίνονται προσπάθειες να αλλάξουν πολλά. Και στον προγραμματικό λόγο και στα πρόσωπα.  Οι νέες προτάσεις όμως δεν αναπαράγονται από τα στελέχη, δεν κατεβαίνουν στην κοινωνία, αντιθέτως δεν είναι λίγες οι φορές που ξηλώνονται σαν τα μάλλινα πουλόβερ.  Και ορισμένα παραδοσιακά πρόσωπα, παρά την απελευθέρωση της εσωκομματικής επετηρίδας βοηθούντων και των τηλεοπτικών Μέσων, επιμένουν να υπενθυμίζουν το ΠΑΣΟΚ που θέλει ν’αλλάξει ο Γιώργος Παπανδρέου.

Αντί όμως να γίνουν πιο γενναία βήματα σε προγραμματικό λόγο και πρόσωπα, κάποιοι θέλουν να σπρώξουν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε μια διαρκή αντιπαράθεση Σημίτη - Γ. Παπανδρέου, προβάλλοντας τον πρώην πρωθυπουργό και το έργο του ως βαρίδι. ΄Ετσι όμως το μόνο που επιτυγχάνουν - ακουσίως ή εκουσίως - είναι να κρύβουν τα πραγματικά βαρίδια…

του Νίκου Μεγγρέλη,

Υποψήφιου Βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στη Β’ Αθήνας
www.megrelis.gr, info@megrelis.gr

Η Ν.Δ. έλεγε ότι μετά τη «δημοσιονομική απογραφή» του 2004 θα προέβαινε σε εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών της χώρας.

Σήμερα, 3,5 χρόνια μετά και σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος (Ιούλιος 2007), το Χρέος της Γενικής Κυβέρνησης (Χρέος Κεντρικής Κυβέρνησης + Χρέος Δημόσιων Οργανισμών) αντί να μειωθεί έχει αυξηθεί κατά 26,853 δισεκ. ευρώ (από 182,702 δισεκ. ευρώ στο τέλος του 2004, σήμερα εκτιμάται σε 209,555 δισεκ. ευρώ). Η αύξηση είναι της τάξης του 14,7%. Αυτή η υπερχρέωση της ελληνικής οικονομίας από μια κυβέρνηση που δεν υλοποίησε κανένα σημαντικό αναπτυξιακό έργο αποκαλύπτει την αποτυχία της Ν.Δ. στη δημοσιονομική διαχείριση της χώρας. Συνέχεια άρθρου…

Ενω η μισή Αθήνα καιγόταν,δεκάδες σπίτια γίνονταν στάχτη,εκαντοντάδες χιλιάδες ανθρωποι αγωνιούσαν,και η Πεντέλη,μετά την Πάρνηθα ,έσβηνε και αυτή από το χάρτι ως πνευμονας πρασίνου,ο πρωθυπουργός κλεισμένος στο Μέγαρο Μαξίμουμαζί με όλους τους κορυφαίους υπουργούς του μαδούσε τη μαργαρίτα της ημερομηνίας των εκλογών: 16 ή 23 ;Ποτέ άλλοτε στην ιστορία της χώρας μία κυβέρνηση δεν ήταν τόσο ανύπαρκτη,ή για την ακρίβεια ωσεί παρούσα.Ο κόσμος να καίγεται στην κυριολεξία και εκείνη- στην κυριολεξία- να χτενίζεται.

Η εικόνα ήταν απερίγραπτη, βαθύτατα προσβλητική και προκλητική για τους πολίτες .

Οση ώρα οι φλόγες κατέτρωγαν τα Μελισσία,τα Βριλήσσια,την Πέντέλη,το Διόνυσο,το Κεφαλάρι και την Πολιτεία,ο ένας μετά τον άλλον οι υπουργοί έβγαιναν από το Μέγαρο Μαξίμου μέσα στη τρελή χαρά και έλεγαν εφυολογήματα μπροστά στις κάμερες.Ούτε μία λέξη για όσα τραγικά συνέβαιναν είκοσι χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας.

Εκείνες τις ώρες ,το άγχος της κυβέρνησης δεν ήταν η καταπολέμηση της φωτιάς,ούτε η σωτηρία του τελευταίου πνεύμονα πρασίνου .Το άγχος της, ήταν η δική της σωτηρία, γιαυτό και έπαιζε τις κουμπάρες με τις ημερομηνίες και με τους θεσμούς πάνω από τα καμμένα.

Το άγχος της,ήταν και είναι , να μη φτάσει στη Βουλή το πόρισμα Ζορμπά και να κουκουλώσει όπως η γάτα στην άμμο,τη τεράστια δομημένη ληστεία σε βάρος των ασφαλιστικών ταμείων και σε βάρος εκαντοντάδων χιλιάδων συνταξιούχων.Η επιλογή 16,δεν είναι τίποτα άλλο παρά μόνο κίνηση ενοχής.

Και όχι μόνο.

Το άγχος της Νέας Δημοκρατίας ,ήταν και είναι να ξεχασθεί η ανυπαρξία της ,τρισίμιση χρόνια στην εξουσία δεν έχει να επιδείξει ούτε ένα έργο.Αντιθέτως το μόνο που επιβεβαίωσε για πολλοστή φορά ήταν η αναξιοπιστία της.Προχωρά σε πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2007 για να κάνει-δήθεν- πράξη όσα είχε υποσχεθεί στην προεκλογική περίοδο του 2004 και ξαναυποσχέθηκε με το μπαράζ της παροχολογίας το καλοκαίρι του 2007.Και έκλεισε άρον-άρον τη Βουλή χωρίς να υλοποιεί ουτε μία από τις υποσχέσεις της, επειδή ξέρει πολύ καλά, ότι ούτε θέλει, ούτε μπορεί …

Στην πραγματικότητα δεν έχουμε να κάνουμε με κυβέρνηση αλλά με προχρονολογήμένο Αγιο Βασίλη που μοιράζει μεταχρονολογημένες ακάλυπτες επιταγές.

Τελικά προς τι ο κόπος και η αγωνία στο Μέγαρο Μαξίμου;Τι σημάσια είχε αν οι κάλπες άνοιγαν στις 16 ή στις 23;

Αφού αυτή την κυβέρνηση, καμια ημερομηνία δεν θα μπορούσε -και δεν μπορεί- να τη σώσει.Και αυτό θα αποδειχθεί-ευτυχώς για την Ελλάδα,ευτυχώς για τους πολίτες- στις 16 Σεπτεμβρίου…

Ποιός αλήθεια μπορεί- μετά το τραγικό ολοκαύτωμα που έζησε όλη η Ελλάδα-να αμφισβητήσει ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, έσπασε όλα τα αρνητικά ρεκόρ ; Όχι τόσο γιατί δεν έκανε τίποτα απ όσα είχε υποσχεθεί,- αν είχαμε μείνει εκεί ίσως θα έλεγε κάποιος «τι είχαμε τι χάσαμε»-όσο επειδή, οι παραλείψεις της και τα λάθη της αποδείχθηκαν τραγικά. Δεν είναι η κακιά η ώρα που κάηκε η Πάρνηθα.Και δεν οφείλεται μόνο στην ανικανότητα κάποιων υπηρεσιακών παραγόντων που κάηκαν σπίτια και άνθρωποι στην Αχαΐα και εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα σε όλη την Ελλάδα.
Αν η κυβέρνηση :
Δεν έκανε επικοινωνιακές ασκήσεις(όταν ο πρωθυπουργός ανακοίνωνε ότι «είμαστε έτοιμοι»), αλλά πραγματική πρόληψη,
Δεν είχε παγώσει τις αγορές εξοπλισμού στην Πυροσβεστική,
Δεν προσλάμβανε αγροφύλακες αλλά πυροσβέστες,
Δεν άφηνε στα συρτάρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα κονδύλια για τη δασοπυρόσβεση,
Δεν θεωρούσε υψηλό το κόστος για την πρόληψη των πυρκαγιών (βλέπε δηλώσεις Πολύδωρα ),
Δεν έκανε εκκαθαρίσεις και προαγωγές στο Πυροσβεστικό Σώμα με μοναδικό κριτήριο τη γαλάζια ταυτότητα και τις «συστατικές επιστολές» των γαλάζιων βουλευτών,
Δεν άνοιγε τις ορέξεις των οικοπεδοφάγων με τη τροποποίηση του άρθρου 24 του Συντάγματος,
Αν αντί να κάνει επικοινωνιακά προεκλογικά τρικ με το στυλ του Γιακουμάτου(«το πράσινο καίει το πράσινο») και τα τηλεφωνήματα του Καραμανλή για να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους της Ν.Δ., ασχολιόταν με την ουσία και τέλος ,
Αν η κυβέρνηση συνολικά, δεν θεωρούσε ότι «εκτίει ποινή και κάνει αγγαρεία» όπως εύγλωττα είχε πει για τον εαυτό του ο Πολύδωρας, είναι βέβαιο ότι, ο πόνος δεν θα ήταν ο ίδιος και η εικόνα δεν θα ήταν τόσο απελπιστική. Συνέχεια εδώ…