Σιγά-σιγά το κουβάρι ξετυλίγεται.Οι μάσκες πέφτουν και μας κάνουν να αισθανόμαστε αηδία.Φίλοι(υποτίθεται) συνέταιροι(στο εμπόριο- και όχι στην υπηρεσία- της δημοσιογραφίας)αλληλοκατηγορούνται και βρίζονται σε απευθείας μετάδοση.Μ οναδική τους αξία το χρήμα και η σαμπάνια(αποκαλυπτική η διαφήμιση στην μπανιέρα) της εξουσίας. Και η στρατευμένη(όχι με κόμματα,αυτό θα ήταν πιό έντιμο και διαφανές) δημοσιογραφία πιάνει και πάλι στασίδι στα τηλεοπτικά παράθυρα και παίρνει τα όπλα. Η κυβέρνηση, βουτηγμένη μέχρι το λαιμό στη συνδιαλλαγή και στη συγκάλυψη(μέχρι και το δημοσιογραφικό απόρρητο ισχυρίστηκε ότι την καλύπτει!!!) στρέφεται στον Υψιστο μπας και αλλάξει η ατζέντα …

Μια ολόκληρη χώρα στροβιλίζεται στη δίνη ενός σκανδάλου που ακόμα τα κρίσιμα και ουσιαστικά ερώτηματά του παραμένουν αναπάντητα .Τι περιλαμβάνει η αυθεντική εκδοχή του dvd , ποιός το μόνταρε και ποιός το έχει;

Δύο είναι τα ενδεχόμενα:Ή το dvd το μόνταρε ο “κομιστής”και έχει το υπόλοιπο, ελπίζοντας ότι θα του χρησιμεύσει(εδώ που έφτασαν τα πράγματα)σε κάποιο συμβιβασμό με την κυβέρνηση,ή το μοντάζ έγινε μετά την παράδοση στο Μέγαρο Μαξίμου και πριν φτάσει στον ανακριτή…

Δεν θέλω να πιστέψω τη δεύτερη εκδοχή γιατί είναι ανατριχιαστική.

Όσο όμως τα κρίσιμα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα,η σκιά θα είναι μεγάλη και βαριά…

Τις προάλλες, είχα τη τύχη να παρακολουθήσω τη θεατρική παράσταση Tejas Verdes.

Ενθουσιάστηκα και συγκινήθηκα.

Ενθουσιάστηκα γιατί μια μικρή ομάδα νέων κοριτσιών διάλεξε χωρίς να έχει προσωπικά βιώματα ένα δύσκολο και ευαίσθητο έργο και δίνει τη ψυχή της στη σκηνή.

Συγκινήθηκα γιατί το έργο αναφέρεται στην εποχή του Πινοτσέτ και στα απάνθρωπα βασανιστήρια που υποβλήθηκαν δεκάδες χιλιάδες αγωνιστές της χιλιανής αντίστασης.

Αξίζει να το δείτε.Οχι μόνο γιατί εσείς οι ίδιοι θα βγείτε κερδισμένοι έχοντας παρακολουθήσει μια εξαιρετική παράσταση,αλλά και γιατί θα δώσετε δύναμη στην προσπάθεια όσων πιστεύουν ακόμα σε αξίες,  στην εποχή που κυριαρχεί η ιδεολογία της αρπαχτής και η τηλεοπτική βαρβαρότητα του Βας-βας ο Παρασκευάς.

Tejas Verdes λοιπόν, στο θέατρο Συνεργείο , Προφήτου Δανιήλ 18, στον Κεραμεικό.

Περισσότερα για το έργο στο www.neolaia.gr

                       Δύσκολο να βάλεις στο χαρτί τι ήταν ο Νικήτας Λιοναράκης.Δύσκολο γιατί δεν το χωράει ο νους  ότι ο Νικήτας έφυγε,ότι πρέπει να χρησιμοποιήσεις παρατατικό,ότι πρέπει να κάνεις απολογισμό.

Και πως να κάνεις απολογισμό, για έναν άνθρωπο που δεν κοίταζε ποτέ πίσω αλλά αγνάντευε  πάντα μπροστά,που δεν χώραγε σε καλούπια ,σκεφτόταν πάντα έξω από αυτά, που αναζητούσε το καινούριο,το καινοτόμο,το ρηξικέλευθο.Αυτό έκανε στο Ρήγα, στο ΚΚΕ εσωτερικού,στην ΕΡΑ,στο Υπουργείο των Εξωτερικών,στις μη κυβερνητικές οργανώσεις παντού  απ όπου και αν πέρασε.

Και είχε ένα σπάνιο προσόν ο Νικήτας.Ηξερε να παλεύει για τις ιδέες του,προσπαθούσε να πείσει για την ορθότητά τους χωρίς να υποχωρεί αλλά και χωρίς να διαπληκτίζεται,χωρίς να φτιάχνει  τείχη και διαχωριστικές γραμμές  από προσωπικά πάθη και  λεκτικές αντιπαραθέσεις.Δεν του το επέτρεπε το ήθος του,οι αξίες του, ο χαρακτήρας του που έμεινε αναλλοίωτος  και ακέραιος σα να μην  έχει περάσει ούτε μία μέρα από τότε που φοιτητής είχε στρατευθεί στον αγώνα κατά της δικτατορίας.Και κυρίως δεν του το επέτρεπε η μεγάλη του  καρδιά  γιατί σε αυτήν όλοι χωρούσαν, οχι μόνο όσοι έζησαν μαζί του τις χαρές και τις πίκρες αυτής της σύντομης ζωής του ,η Μυρσίνη,η Τούλα,ο Αντώνης, αλλά και    οι φίλοι του ανεξάρτητα αν  κράταγαν το νήμα της φιλίας από τα χρόνια του αντιδικτατορικού αγώνα και του Ρήγα,ή  αν τους ειχε γνωρίσει μέσα από τη δημοσιογραφία,τη τοπική αυτοδιοικήση,ή τις μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Ο Νικήτας ειχε μια ξεχωριστή ευαισθησία για τους ανθρώπους και τα προβλήματά τους, δεν άντεχε την αδικία, πίστευε ότι μόνο με αγώνα μπορούμε να σώσουμε το περιβάλλον,να φτιάξουμε μια καλύτερη κοινωνία.Και πάντα,ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές αναζητούσε μια χαραμάδα αισιοδοξίας και ζητούσε από όλους να τη δουν και να την πιστέψουν.

Θα κρατήσω- και θα κρατήσουμε στη μνήμη μας -όλα αυτά που ήταν ο Νικήτας.Και είμαι σίγουρος πως με αυτό  το γλυκό χαμόγελο που είχε πάντα,τώρα που έφυγε απο κοντά μας θα συνεχίσει τις συζητήσεις με το Νίκο,την Αγγέλα,  και όλους τους συντρόφους της νιότης μας που έφυγαν πρόωρα …

Πρώτον, ο καφές είναι για να πίνεται όχι για να εκτοξεύεται.Ο κανόνας αυτός δεν επιδέχεται εξαιρέσεις ούτε στις συγκεντρώσεις ούτε στα γήπεδα(αγαπητέ  συνάδελφε και πανάθα Γιάννη)

Δεύτερον,άκουσα τον Ε.Βενιζέλο να λέει ότι “ως μελλοντικός ηγέτης της δημοκρατικής παράταξης τους συγχωρώ”.Μπα πότε ψηφίσαμε και δεν το πήρα χαμπάρι;

Ενα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους στρατεύθηκαν κοντά μου,

σε όσους έδωσαν τη μάχη για τη νίκη του ΠΑΣΟΚ και για την ανανέωσή του.

Ενα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους μέσα από την καρδιά τους δούλεψαν με ανιδιοτέλεια,πάθος και αγάπη για τη νίκη και την  επιτυχία που δεν ήρθαν,

ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους εμπιστεύθηκαν τη ψήφο τους στο πρόσωπό μου και στις ιδέες μου.

Τώρα

 είναι η ώρα της περισυλλογής,να δούμε τι έφταιξε και πως μπορούμε να το διορθώσουμε.

Τώρα είναι η ώρα της διαφωνίας,της σύγκρουσης αλλά και της ενότητας.

Για να δώσουμε νέα πνοή στο ΠΑΣΟΚ ,για ν ανασυνθέσουμε  τη μεγάλη δημοκρατική παράταξη,

για να φύγουμε από τις λογικές της διαχείρισης της καθημερινότητας,για να ανανεωθούμε-πραγματικά και όχι στα λόγια -σε ιδέες και σε πρόσωπα.

Νίκος Μεγγρέλης

Ηρθε η ώρα της κάλπης,

ήρθε η ώρα του λαού.

Ηρθε η ώρα να κλείσει η μαύρη παρένθεση της Νέας Δημοκρατίας,ήρθε η ώρα

 να γυρίσει σελίδα η Ελλάδα.

Η ψήφος σου δίνει  τη νίκη στο  ΠΑΣΟΚ.

Ο σταυρός σου μετράει για την ανανέωση.

Το μέλλον εξαρτάται από σένα.

 Μ’ αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Νίκος Μεγγρέλης